Przejdź do treści

Żwacze dla psa: co to jest, ile dawać i czy naprawdę działają jak probiotyk

Zaktualizowano Czas czytania: około 10 min

Stos ciemnych, suszonych kawałków mięsa na drewnianej desce do krojenia leżącej na szarym blacie
Podziel się tym tekstem:
Pokaż spis treści
  1. Czym jest żwacz i skąd się bierze?
  2. Żwacz suszony, zielony i biały: czym się różnią?
  3. Na co są dobre żwacze dla psa?
  4. Czy żwacz to probiotyk i lek na zjadanie kupy?
  5. Ile żwaczy dla psa dziennie?
  6. Jak często i jak podawać żwacze psu?
  7. Dla jakiego psa żwacze się nadają, a dla jakiego nie?
  8. Czy żwacz może przenosić bakterie?
  9. Jak wybrać dobre żwacze dla psa?
  10. Kiedy iść z psem do weterynarza
  11. Najczęstsze pytania
  12. Źródła

Żwacze dla psa to suszony fragment żołądka krowy albo owcy: kruchy, mocno pachnący gryzak z dużą ilością białka. Zdrowy pies może je dostawać nawet codziennie, ale w małej ilości, bo suszony żwacz ma szacunkowo ok. 4-5 kcal na gram, a wszystkie przysmaki razem nie powinny przekraczać 10% dziennych kalorii. Dla psa ważącego 10 kg to ok. 10 g suszu dziennie. Obietnic, że żwacz działa jak probiotyk albo oducza zjadania kupy, nie potwierdzają badania.

Najważniejsze informacje o tym gryzaku

Żwacze dla psa: co to jest, ile dawać i czy naprawdę działają jak probiotyk

Twardość gryzaka
miękki
Dla jakiego psa
zdrowe dorosłe psy, seniorzy i szczeniaki, które dobrze jedzą stały pokarm (mały kawałek pod nadzorem); ostrożnie przy psach na diecie eliminacyjnej i z nadwagą
Jak często dawać
nawet codziennie, jeśli porcja mieści się w limicie 10% dziennych kalorii ze wszystkich przysmaków
Ile ma kalorii
szacunkowo ok. 400-480 kcal na 100 g suszu (przeliczenie danych USDA dla surowego żwacza)
Na co uważać
  • połknięcie zbyt dużego kawałka w całości i zadławienie
  • bakterie Salmonella na gryzaku, groźne także dla domowników
  • nadmiar kalorii przy codziennym podawaniu dużych porcji
  • luźniejszy stolec po pierwszym podaniu i bardzo mocny zapach

Czym jest żwacz i skąd się bierze?

Krowa, owca czy koza mają żołądek złożony z czterech komór: żwacza, czepca, ksiąg i trawieńca. Żwacz jest pierwszą i największą z nich. Pracują w nim bakterie i pierwotniaki, które rozkładają trawę i siano, zanim zwierzę przeżuje je ponownie (WikiVet).

Dla psa żwacz to podroby, czyli mięsień gładki z błoną śluzową. Surowy żwacz wołowy to w 84% woda, a 100 g ma ok. 85 kcal i 12 g białka (USDA FoodData Central). Po wysuszeniu woda odparowuje, a białko i tłuszcz zostają w znacznie mniejszym kawałku.

W Polsce żwacz zna każdy, kto jadł flaki. Flaki są jednak słone i mocno przyprawione, więc nie nadają się dla psa. Przysmak dla psa to sam suszony żwacz, bez soli i przypraw.

Pies o trójkolorowej sierści leży na trawie i trzyma w łapach gryzak, który przygryza
Gryzaki o mocnym zapachu, takie jak żwacz, najlepiej dawać psu na dworze.

Żwacz suszony, zielony i biały: czym się różnią?

W sklepach zobaczysz trzy rodzaje żwacza. Różnią się obróbką, zapachem i tym, do czego służą.

RodzajCo to jestDo czegoNa co uważać
Suszonyżwacz wysuszony w kawałkach lub paskachgryzak, nagrodakalorie, wielkość kawałka
Zielony (surowy)surowy, nieczyszczony, sprzedawany zwykle mrożony, w kawałkach lub mielonyskładnik surowej dietybakterie, higiena w kuchni
Białysparzony, wybielony i odwonniony, jak żwacz na flakijedzenie dla ludziprzyprawy, gdy to gotowe danie

Nazwa „zielony” oznacza żwacz surowy i nieczyszczony. Zwykle jest szarobrązowy, a zielonkawy odcień może mieć od resztek trawy, którą jadło bydło. Zielony żwacz pachnie tak intensywnie, że część właścicieli trzyma go zamrożonego do ostatniej chwili (Whole Dog Journal). Mielony żwacz z lodówki to składnik posiłku, do gryzienia służy suszony.

Żwacz jagnięcy jest mniejszy niż wołowy. Według Whole Dog Journal pachnie też dużo słabiej, co ułatwia noszenie go w kieszeni na spacer (Whole Dog Journal).

Zbliżenie na powierzchnię surowego, ciemnoczerwonego mięsa z widocznymi włóknami
Surowe podroby, w tym zielony żwacz, wymagają w kuchni takiej samej higieny jak surowe mięso dla ludzi.

Na co są dobre żwacze dla psa?

Żwacz to przede wszystkim przysmak, który pies chętnie gryzie. Weterynarze wymieniają dwie realne korzyści gryzaków: dają ujście potrzebie gryzienia, zwłaszcza szczeniętom w czasie wymiany zębów, i zajmują psa, co może łagodzić nudę i stres (Today’s Veterinary Practice, WSAVA).

Suszony żwacz łatwo kruszy się pod zębami, więc nie należy do bardzo twardych gryzaków, takich jak poroże czy kopyta, przed którymi przestrzega WSAVA. Na kamień nazębny nie licz zbyt mocno. Najskuteczniejsze pozostaje szczotkowanie, a gryzaki nie leczą chorób przyzębia (Today’s Veterinary Practice).

Jeśli Twój pies gryzie długo i mocno, sprawdź, kiedy poroże jelenia dla psa ma sens, a kiedy grozi złamaniem zęba. Gdy zestawisz naturalne gryzaki dla psa według twardości, żwacz będzie wśród łagodniejszych dla zębów.

Czy żwacz to probiotyk i lek na zjadanie kupy?

Opisy w sklepach obiecują, że żwacz odbuduje florę jelitową po antybiotykach, zapobiegnie zatruciom i oduczy psa zjadania odchodów. Żadna z tych obietnic nie ma oparcia w badaniach na psach.

Probiotyk to żywe drobnoustroje, które podane w odpowiedniej ilości przynoszą udowodnioną korzyść zdrowotną. Każdy szczep musi zostać przebadany (ISAPP). Z zielonego żwacza naukowcy wyizolowali bakterie kwasu mlekowego, ale badali je tylko w laboratorium, na komórkach, i to po zabiciu ich wysoką temperaturą (Nutrients 2025). Nikt nie sprawdził, ile żywych bakterii przetrwa w suszonym żwaczu i czy cokolwiek dają psu.

Z koprofagią jest podobnie. W internetowej ankiecie obejmującej ok. 1500 psów co szósty często zjadał odchody, ale zachowanie nie miało związku z dietą ani wiekiem. W drugiej ankiecie, wśród ok. 1500 właścicieli psów zjadających kupę, skuteczność preparatów i metod oduczania była bliska zera (Hart i in., 2018). Jeśli dorosły pies zaczyna nagle zjadać kupę, idź z nim do weterynarza, bo przyczyną mogą być pasożyty, zaburzenia wchłaniania albo choroby hormonalne (AKC).

Ile żwaczy dla psa dziennie?

Wszystkie przysmaki razem powinny dostarczać mniej niż 10% dziennych kalorii psa (WSAVA, Today’s Veterinary Practice). Gryzaki się w to wliczają, nawet jeśli producent nie podaje kaloryczności na opakowaniu.

Ile kalorii ma suszony żwacz? W literaturze brakuje rzetelnego pomiaru. Gdy przeliczyć dane USDA dla surowego żwacza na produkt wysuszony do ok. 10-12% wody, wychodzi ok. 470-480 kcal na 100 g. Po przeliczeniu współczynnikami stosowanymi dla karm (zmodyfikowane współczynniki Atwatera) wychodzi ok. 410 kcal. Stąd szacunek 400-480 kcal na 100 g, czyli ok. 4-5 kcal na gram. W tabeli WSAVA pałeczka ze żwacza ważąca 28 g ma aż 217 kcal, więc część gotowych przysmaków bywa jeszcze bardziej kaloryczna.

Masa psaDzienny limit przysmaków (WSAVA)Suszony żwacz w tym limicie
4 kg24 kcalok. 5-6 g
10 kg47 kcalok. 9-12 g
20 kg79 kcalok. 16-20 g
30 kg108 kcalok. 22-27 g
40 kg134 kcalok. 27-34 g

Limity WSAVA dotyczą przeciętnego, zdrowego, dorosłego psa w dobrej kondycji. Gramy w trzeciej kolumnie to szacunek i oznaczają cały dzienny budżet na przysmaki. Jeśli tego dnia pies dostaje też smaczki treningowe, porcja żwacza musi być mniejsza. Najprościej zważ kawałek na kuchennej wadze.

Mały pies rasy papillon opiera łapy o drewniany blat, a dłoń trzyma nad nim pomarańczowy smaczek
Psu ważącemu 4 kg wystarczy dziennie kawałek suszu ważący ok. 5 g.

Jak często i jak podawać żwacze psu?

Weterynarze nie wyznaczają osobnej częstotliwości dla żwacza. Zdrowy pies może go dostawać nawet codziennie, jeśli mieścisz się w limicie z tabeli. Gdy pies ma tendencję do tycia, lepiej dawać żwacz rzadziej, np. 2-3 razy w tygodniu.

  • Zacznij od małego kawałka. Nowy przysmak może rozluźnić stolec, więc przez pierwsze dni obserwuj kupę.
  • Dobierz kawałek do pyska. Psy, które łykają jedzenie w całości, częściej się dławią. Kawałek ma być na tyle duży, żeby pies musiał go gryźć (Today’s Veterinary Practice).
  • Bądź obok. Gdy z gryzaka zostanie mały kawałek, który pies mógłby połknąć, zabierz go (Today’s Veterinary Practice).
  • Daj na dworze albo na macie. Zapach żwacza długo zostaje na dywanie i kanapie.
  • Postaw miskę z wodą. Po suszonym przysmaku pies zwykle chce pić.
Pies o białej sierści z brązowymi łatami wpatruje się w przysmak trzymany w dłoni na ciemnym tle
Podanie gryzaka z ręki pozwala Ci od razu ocenić, czy kawałek nie jest za mały.

Dla jakiego psa żwacze się nadają, a dla jakiego nie?

Suszony żwacz pasuje większości zdrowych psów: dorosłym, seniorom ze słabszymi zębami i szczeniakom, które dobrze jedzą stały pokarm. Szczeniakowi daj mały kawałek pod nadzorem i licz go do dziennej porcji jedzenia. Na start lepiej sprawdzają się miękkie, drobne przysmaki dla szczeniaka, a żwacz traktuj jako dodatek.

Ostrożność zachowaj w kilku sytuacjach:

  • Dieta eliminacyjna. Żwacz wnosi dodatkowe białko zwierzęce i może zepsuć test na alergię pokarmową (Today’s Veterinary Practice).
  • Nadwaga albo dieta weterynaryjna. Zapytaj weterynarza, czy i ile żwacza możesz podawać (WSAVA).
  • Małe dzieci lub osoby z obniżoną odpornością w domu. Autorzy przeglądu weterynaryjnego radzą wtedy unikać surowych i niesterylizowanych gryzaków (Today’s Veterinary Practice).
Czarno-biała fotografia szczeniaka leżącego na dywanie z białą materiałową zabawką między przednimi łapami
Szczenięta w czasie wymiany zębów gryzą najwięcej, dlatego warto dać im bezpieczny gryzak.

Czy żwacz może przenosić bakterie?

Tak, i dotyczy to także żwacza suszonego. Gryzaki z podrobów często sprzedaje się luzem, bez daty ważności. Surowe gryzaki nie przechodzą obróbki, która zabija drobnoustroje, a suszone mogą zostać skażone mimo obróbki cieplnej, np. przy pakowaniu (Today’s Veterinary Practice).

Polskie badaczki przeanalizowały unijny system ostrzeżeń RASFF z lat 2017-2020. Na 66 zgłoszeń skażenia bakteryjnego karm i przysmaków aż 46 dotyczyło gryzaków dla psów, najczęściej skażonych pałeczkami Salmonella. Z Polski pochodziło 29% zgłoszonych produktów (Kępińska-Pacelik i Biel, 2021). W Wielkiej Brytanii Salmonellę znaleziono w 16% z 84 suszonych przysmaków mięsnych niepoddanych obróbce cieplnej, kupionych w sklepach (Morgan i in., 2023).

Zielony żwacz jest surowy, więc ryzyko rośnie. W holenderskich mrożonych karmach surowych Salmonellę wykryto w 20% próbek, a Listeria monocytogenes w 54% (van Bree i in., 2018). W Wielkiej Brytanii surowe karmy, w tym żwacz, odpowiadały za ponad połowę izolatów serowarów Salmonelli objętych nadzorem (szczególnie groźnych dla ludzi) wykrytych w paszach (Davies i in., 2019).

Pies może roznosić bakterie, nawet gdy nie choruje. Przed zakażeniem chroni kilka prostych nawyków (FDA, FDA o surowych karmach):

  • myj ręce wodą z mydłem przez co najmniej 20 sekund po dotknięciu żwacza,
  • sprzątaj niedojedzone kawałki i myj miejsce, w którym pies gryzł,
  • trzymaj gryzaki z dala od małych dzieci,
  • nie pozwalaj psu lizać twarzy zaraz po jedzeniu,
  • zielony żwacz rozmrażaj w lodówce, a miskę i deskę myj gorącą wodą z detergentem.

Jak wybrać dobre żwacze dla psa?

Dobry żwacz ma jeden składnik: żwacz, bez soli, przypraw i barwników. Weterynarze radzą kupować gryzaki od producentów, którzy podają pełny skład, analizę składników i kaloryczność (Today’s Veterinary Practice).

  • Opakowanie z datą i numerem partii. Wtedy sprawdzisz, czy partia nie została wycofana.
  • Kraj pochodzenia i producent na etykiecie. Bez nich nie sprawdzisz, czy partia nie trafiła na listę ostrzeżeń.
  • Kaloryczność na etykiecie. Bez niej zostaje szacunek z tabeli wyżej.
  • Suchy, sztywny kawałek bez pleśni. Wilgotny, lepki albo spleśniały żwacz wyrzuć.
Pies o rudej sierści siedzi na jasnym tle obok pustej brązowej miski
Przysmaki, także żwacz, mogą dać psu najwyżej 10% dziennych kalorii, resztę zapewnia pełnoporcjowa karma.

Kiedy iść z psem do weterynarza

  • Dławienie, sinienie języka, duszność. Od razu jedź do lecznicy, także w nocy. Kawałek mógł utknąć w gardle albo przełyku.
  • Powtarzające się wymioty, wzdęty brzuch, brak kupy. Tak może wyglądać niedrożność po połknięciu dużego kawałka (Today’s Veterinary Practice).
  • Biegunka z krwią, gorączka, brak apetytu, osowiałość. To możliwe objawy zakażenia Salmonellą (FDA).
  • Biegunka lub świąd po każdym podaniu. Weterynarz sprawdzi, czy pies nie reaguje na białko wołowe.
  • Dorosły pies zaczyna zjadać odchody. Najpierw wyklucz choroby, a dopiero potem szukaj sposobów na samo zachowanie (AKC).

Najczęstsze pytania

Jak często dawać psu żwacze?

Zdrowy, dorosły pies może dostawać suszony żwacz nawet codziennie, jeśli porcja mieści się w limicie 10% dziennych kalorii ze wszystkich przysmaków. Dla psa ważącego 20 kg to ok. 16-20 g dziennie. Przy skłonności do tycia ogranicz żwacz do 2-3 razy w tygodniu.

Na co są dobre żwacze dla psa?

Żwacz daje psu zajęcie i pozwala mu zaspokoić potrzebę gryzienia. Jest smaczny i bogaty w białko. Nie ma natomiast dowodów, że leczy problemy żołądkowe, odbudowuje florę jelitową albo oducza zjadania odchodów.

Jakie są najlepsze żwacze dla psa?

Najlepsze są żwacze jednoskładnikowe, bez soli i dodatków, w opakowaniu z datą ważności, numerem partii, krajem pochodzenia i kalorycznością. Wołowe są większe i pachną mocniej, a jagnięce są mniejsze i lżejsze w zapachu. Kawałek dobierz do wielkości psa.

Czy żwacze to probiotyk?

Nie. Probiotyk musi zawierać określone, przebadane szczepy w znanej ilości, a w żwaczu nikt takich nie oznaczył. Jedyne znane nam badanie bakterii z zielonego żwacza przeprowadzono w laboratorium na bakteriach zabitych ciepłem, a nie na psach.

Źródła

Ten tekst ma charakter informacyjny. Jeśli Twój pies choruje, ma alergię albo jest na specjalnej diecie, zapytaj lekarza weterynarii, zanim wprowadzisz nowy przysmak.